Cerita dia sekarang, bukan pasal kerja esok. Tapi sejak sejak ni, sakit mak aku menjadi jadi pulak. Mak aku sakit sendi sendi gitu. Tritis kot nama sakit tu. Aku pun tak berapa nak bijak sebut menatang tu. Lama juga la mak sakit sejak arwah ayah strok kali kedua dulu. Masa ayah aku sakit dulu. Boleh tahan jugak la berlawan-lawan mak dengan ayah aku masuk hospital. Dugaan yang mendalam juga masa tu. Sampai masa tu rumah kat kampung ni jadi salah satu persinggahan saja.
Sejak aku habis belajar ni. Aku makin dekat dengan mak aku. Aku pernah juga mintak kerja di johor baharu. Alhamdulillah dapat. Tapi, aku nak pergi tu. Mak macam tak relakan je. Then aku terpaksa tolak tepi minat aku tu untuk mak aku. Sebab dengan keadaan emak yang tak berapa sihat dan risau kalau aku tak terurus kat sana. Aku tak kesah pun semua tu. Rezeki kat mana mana.
Tapi tak senang juga aku kat rumah ni. Emak ni rajin dia lain macam. Badan tak berapa sihat tu. Lagi emak mengemas keling rumah. Bila aku nak pergi kerja je. Kadang2 emak buatkan sarapan la. Alahai emak ni. Aku tak minta mak susahkan diri mak. Aku boleh makan kat tempat kerja. Kadang-kadang tu aku rasa menyusahkan emak sangat. Terdetik juga dalam hati ni nak jauh dari emak. Sebab tak nak emak susahkan diri untuk aku. Tapi aku sayangkan kau mak. Aku tak nak kau sedih dan susah hati kalau aku jauh dari emak.
Aku nak emak sembuh macam dulu. Nak emak tabah. Setiap kali aku nak pergi kerja. Bila aku cium pipi kau mak. Aku rasa bersyukur sangat. Sebab aku ada kau lagi emak. Kalau lah ayah ada lagi. Nak je aku cium ayah hari-hari. Macam mana aku cium kau mak. Aku sayang sangat pada mak dengan ayah. Satu aku mintak. Harap emak kuat. Mak jangan pernah putus asa okay. Allah tahu penderitaan mu emak. Sayang emak~