Hari ni aku baru balik dari Melaka. Sekarang aku dekat politeknik. Alhamdulillah selamat sampai. Sebelum aku bertolak dari rumah tadi. Risau gak la. Sebab sekarang musim banjir di pantai timur. Tapi alhamdulillah ipt aku tak banjir.
First sebelum aku melangkah keluar dari rumah. Aku cium mak aku puas-puas. Aku mintak maaf pada emak aku. Sedih pulak rasa. Macam nak menangis sambil golek-golek je depan emak aku tadi. Haha. Tapi hakikatnye aku tak buat la. Dah besar kot. Kang mampus kena tibai dengan abang aku. Satel aku cium mak semua. Aku angkut beg aku bawak masuk dalam kereta abang ajul. Kereta tu la banyak berjasa. Pape pun aku nak ucapkan pada abang ajul sebab banyak gila berkorban masa untuk adik dia ni.
Sejak dari form 4, abang ajul la yang rajin hantar aku ulang alik dari sekolah teknik melaka tengah. Disebabkan aku degil nak balik awal. Aku terpaksa balik pagi pukul 5.30 sebelum subuh supaya tak kantoi dengan warden masa tu. Dan abang ajul jugak la yang biasanya bangun awal sebab nak panaskan enjen kereta bagai. Aku bangga betul ada abang macam beliau. Walau kadang-kadang dia tu garang sikit. Tapi its okay. He is cool brother.
Sambung balik kisah aku naik bas tadi. Aku memang susah nak percaya bahawasanya penyakit aku mabuk dalam bas semakin teruk. Sampai sekarang jam 2 pagi pening kepala tu tak hilang lagi. Tapi semangat nak update blog tu membuak. Bukan sebab apa, aku dah lama tak coretkan kenangan aku dalam ni. Kalau aku dah meningkat usia. Bila baca balik memang seronok punya. Insha Allah, dalam masa terdekat ni aku update lagi.
Wassalam.